Sevgin yok içinde biraz da acıyorum. Aslının bir benzeri değil düşündüğüm sen. Bir çok defa teşekkür etmek isterdim şuan sana. Öğrenmek istediklerim vardı hayatta bilmeden öğrendim diyemeyeceklerim var şimdi.
İyi ki de böyle oldu diyemem ama işin açıkçası şu ki sana teşekkür ediyorum. Oldugumdan daha güçlüyüm, göründüğümden daha dirayetli.
Nefret farklı bir boyut kazandırır hayata. Nefreti sevmiyorum Allahtan. Nefret ettiklerimi tanımıyorum sonunda ve yok oluşlara bile göndermiyorum kafamda.
Daha önce olmayan birşeyden ne nefret eder insan ne de sever, ne üzülür ne de acı çeker.
Hatıralar mı?
Evet onlar güzel şeyler.. Unutulmaz denen her şeyi istemezse siler beyin. Sihirli birini bekliyor hayatım. Yaşanan ne varsa kenara çekip yeniden doğurmak için hayata beni. Aslolanı ister yürek.
Yüreğine ağır gelirse biri daha çok asılırsın ona ama her asıldıgında belki de eskittiğin için o kopar her bir adımda..
yazı için misafir yazarım "pampalica"ya teşekkürler. gerçi o burada misafir değil bizzat ev sahibidir.
Öğrenerek büyür İnsan.. Geçmişin izlerini üzerinde yük gibi taşıyarak biriktirir içinde herhangi bir yerlerde.. bekleyen vardır bir de beklenilen ama zamanı vardır her döngünün.. bekleme bu yüzden. En ummadıgın anda gelince hakeden şaşırmalısın yeniden...
YanıtlaSil